♥(c/-}{-"\,)......'s profile♪╰☆╮•~♀~ll•..dAngeR tO d...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
หากรักแท้ มีได้แค่เพียงครั้งเดียว?
ค่าของความรู้สึกอาจวัดไม่ได้ หากรักแท้ มีได้แค่เพียงครั้งเดียว
วิธีแก้เซ็งสำหรับคนที่นั่งรถเมล์นานๆ...ขำขำนะ !!TV Direct ขอเสนอ
ร ถ เ ม ล์ เมืองไทย - - - สะท้านนรก... คุณเคยมีปัญหาแบบนี้มั้ย วันนี้เราขอเสนอ มันจะช่วยสร้างความตื่นเต้นเร้าใจในการเดินทาง ....... พอท่านขึ้นไปก็จะพบกับ กระเป๋ารถเมล์ในสภาพพร้อมโดนกระทืบ ....ขึ้นไปท่านไม่ต้องกลุ้มใจในการเลือกที่นั่ง ส่วนหลักการทำงานเป็นระบบอัตโนมัติ ท่านสามารถเลือกได้หลายระดับ .......สำหรับผู้ที่ชอบความตื่นเต้น นี่คือประสิทธิภาพเพียงบางข้อของ ชั้นเคยมีปัญหาเรื่องไขมันที่ต้นขา เธอไม่รักฉัน...มันคือเรื่องจริง
ไม่อยากใช้น้ำตาต่อรอง เข้มแข็งสักทีนะหัวใจ วันธรรมดาวันนุงงิ สุขสันต์วันเกิด_haPPy biRthDay !!
วันนี้วันเกิดเค้า แต่ว่ามันก็แค่วันวันนึง เหมือนเมื่อวาน ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย ไม่ใช่ว่า ถึงวันเกิดเราแล้ว แกนโลกจะเอียงทำมุมกับดาวธนู เราต่างหากที่เป็นคนกำหนด ไปสร้างกฎจดเงื่อนไขไว้ในวันสำคัญเหล่านั้น ......เจงๆนะ
ปีหนึ่งๆ จะมีสักกี่วันที่คนทั่วไปถือเป็นวันพิเศษ สำหรับเค้า วันเกิดก็เป็นเพียงวันธรรมดาวันหนึ่งมานานแสนนาน จนวันหนึ่ง ที่เรารู้สึกดีกับวันเกิด นั่นก็คือครั้งแรกที่ได้ของขวัญจากเพื่อนสนิท แม้ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เป็นลูกอม 3-4 เม็ด ห่อไว้ในหนังสือพิมพ์ทำเป็นรูปหัวใจอันใหญ่ มาให้กับเราวันเรียนพิเศษ นั่นนับเป็นครั้งแรกที่เราได้ของขวัญจากเพื่อน ยางลบดินสอเด็กๆ ที่มีกลิ่นหอมเป็นรูปตัวการ์ตูนตัวเล็กๆ ในช่วงนั้นทำให้เรารู้สึกว่า เพื่อนให้ความสำคัญกับคำว่าวันเกิดอย่างไร ตอนเด็กๆเราเคยเสียใจ ในวันเกิด เพราะทุกๆวันเกิดของเพื่อน จะมีเค้กมากินกันที่โรงเรียน แต่เราไม่มี เคยบอกแม่ว่าอยากกินเค้ก วันเกิดแม่ก็ซื้อให้เพราะคุงแม่รักคุงลูก แต่ไม่มีใครกิน คุงลูกนั่งกินอยู่คนเดียวที่โต๊ะกินข้าวทั้งน้ำตา
อยากจะขอบคุง คุงปะป๊ากะคุงแม่ที่ร๊าก ที่ทำให้คุงลูกตัวดีเกิดมามีวันนี้ ภูมิใจสุดๆที่ได้เกิดมาเปงลูกคุงปะป๊ากะคุงแม่นะคร่าาา คุงลูกร๊ากกกกคุงปะป๊ากะคุงแม่และไอน้องตัวแสบที่สุดในโลกเลย ด๊วฟฟฟฟ !! ขอบคุง พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกคน ที่ไม่ลืมวันเกิดเค้า และขอบคุงสำหรับเพลงเบิร์ธเดย์ที่ร้องให้ Eแมว/txt message/ของขวัญ ด้วยนะจ๊ะ!! รู้นะว่ายังรักกันอยู่ ชิ๊มิ๊ ~ ~ อิอิ สำหรับเพื่อนๆใน camfrog ขอบใจพวกแกด้วยน้าาาา ที่ทำให้รู้ว่า Internet นอกจากช่วยแก้เหงา หาความรู้แล้ว มันยังหามิตรภาพดีๆจากพวกแกได้ด้วย รักพวกแกทุกคนเลยนะวุ้ยยย หุหุ !! กลับไปเมืองไทยเมื่อไหร่เจอกัน 55+ [ใครบอก camfrog ไม่ดีมีแต่โชว์ไม่จริงหรอก confirm]
สำหรับผู้ชายคนนึงที่เป็นที่สุดของหัวใจ เค้าอยากบอกกะตะเองมากๆเลยนะว่า นอกจากคุงปะป๊าคุงแม่และไอน้องชายตัวแสบแล้ว เค้าอ่ะรักที่ร๊ากกกของเค้าที่สุดในโลกเลยน้าาา ขอบคุงความรู้สึกดีๆ ขอบคุงความรัก ความห่วงใย ที่ที่ร๊ากกกมีให้เค้าเสมอมาน้าคร่าาา จะรักที่ร๊ากกให้ดีที่สุดนะ เค้าสัญญา จุ๊ฟฟฟ อึ๊บบบ
บะจ่างน้อย !!
เมื่อ~~รักเรา~~...ไม่ใช่ที่หนึ่ง
การไม่ได้เป็นที่ "หนึ่ง" ในใจคนที่เรารักนั้น จงยิ้มให้ความรัก และ รักต่อไปเถอะ การรักใครสักคนนั้น . . . อย่า . . . โทษเขา ที่ไม่ได้รักเรา ยิ้มให้กับคนที่เขาไม่รักเรา . . . ยิ้มให้กับหัวใจตัวเอง ที่ไปรักเขา . . .
sEcRet n lOvE !!
ความลับ. . .ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
คุณเห็น "ความรัก" เป็นวงกลม หรือเปล่า!?
ถ้าคุณมองเห็น ความรักเป็นวงกลม . . .
ความรักทำให้คนตาบอด หลายคนพูดกันเยอะ . . .
เพราะความรัก . . .
และเมื่อถึงวันที่ความรัก . . . ค่อยๆ หันข้างให้เรา
ในความเป็นจริง . . . 360 องศา ของความรัก
หากต่างคน ต่างแย่งกันหมุน . . .
แต่หากทั้งสองคน จัดสรรเวลา
ข้อคิดดีดี!!ความรู้มากๆๆ บางทีเหมือนกำแพงอิฐที่เรียงตัวสูง ความรู้สูง กำแพงสูงความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัวบางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็น อะไร นอกจากอิฐที่ตนเองก่อขึ้นมา...
กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ เข้าไปแรกๆๆจะรู้สึกว่าได้กลิ่นอยู่ในนั้นนานๆๆ ไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้น และกลับเข้าไปใหม่
ถ้าเรารักใครซักคนเราควรเปิดโอกาสให้เค้าได้ทำผิดหลายๆๆครั้งเพระาเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่น~~ อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว ^^
ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ ซ่อนอยู่ /..\
ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก Q('o')
ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานที่ต้อนรับที่กระตือ รือร้น -_- ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์ มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา *_* ถ้าสันดานห่วยๆๆ มันเป็นกระดาษ เรามีแค่หินทับกระดาษคนละก้อนลมกิเลสพัดมาก็ขึ้นกับว่าหินใครก้อนใหญ่พอที่ทับมันไว้ ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง ... (-0-)
ทำไม? ต้องสวมแหวนแต่งงานที่ “นิ้วนาง”
ทำไม... ต้องสวมแหวน แต่งงานที่ “นิ้วนาง” ด้วย ทดลองพิสูจน์ความมหัศจรรย์ด้วยตัวเอง ลองปล่อยนิ้วที่เอาปลายชนกัน ให้ออกจากกัน ทีละนิ้ว แต่... “นิ้วนาง” กลับปล่อยออกจากกันไม่ได้ นั่นเป็นเพราะ… นิ้วกลาง แทน ตัวเราเอง ความรัก...คือ...เหตุผลหรือความรู้สึก ความรักคือ...เหตุผล ผู้ชายส่วนมากมักจะบอกว่า...ความรักคือเหตุผล “ถ้าถามว่าทำไมผมถึงรักเธอ คงเป็นเพราะเธอน่ารักมากในสายตาผม เธอเป็นคนดี เพียบพร้อมไปทุกอย่าง เหมาะที่จะมาเป็นแม่ของลูกผม” การที่ผู้ชายจะรักผู้หญิงซักคนนึง มักจะมีเหตุผลนานาประการ ที่มาบอกว่าเขารักเธอเพราะอะไร เพราะเธอเป็นคนดี เพราะเธอน่ารัก เพราะเธอเข้ากับเขาได้ เพราะ...ฯลฯ นี่แหละเหตุผล ความรักคือ...ความรู้สึก ผู้หญิงส่วนมากมักจะบอกว่า...ความรักคือความรู้สึก “อย่าถามเหตุผลว่าทำไมฉันถึงรักเธอ ฉันไม่สามารถบอกถึงเหตุผลได้ เพราะมันไม่มีเหตุผล ฉันรักเธอด้วยความรู้สึกว่ารัก รักเธอด้วยความรู้สึก...ถ้าไม่ใช่เธอ..ฉันคงไม่มีความรู้สึกนี้” การที่ผู้หญิงจะรักผู้ชายซักคนหนึ่ง มักไม่ค่อยมีเหตุผลให้คุณหรอกนะ เธออาจจะอ้ำอึ้งเมื่อคุณถาม ไม่ใช่เพราะเธอไม่รัก แต่มันหาเหตุผลมาบรรยายไม่ได้ต่างหาก มันคือความรู้สึกที่อยู่ในใจ มันเป็นเรื่องของความรู้สึก นี่แหละความรู้สึก.... 1 + 1 อาจจะยัง คงเท่ากับ 1 แต่ความโดดเดี่ยวนั้นหายไปเราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว
ที่เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้น เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต When You Divorce Me , Carry Me Out in Your Arms On my wedding day, I carried my wife in my arms. The bridal car stopped in front of our one-room flat. My buddies insisted that I carry her out of the car in my arms. So I carried her into our home. She was then plump and shy. I was a strong and happy bridegroom. This was the scene ten years ago. The following days were as simple as a cup of pure water: we had a kid; I went into business and tried to make more money. When the assets were steadily increasing, the affection between us seemed to ebb. She was a civil servant. Every morning we left home together and got home almost at the same time. Our kid was studying in a boarding school. Our marriage life seemed to be enviably happy. But the calm life was more likely to be affected by unpredictable changes. Dew came into my life. It was a sunny day. I stood on a spacious balcony. Dew hugged me from behind. My heart once again was immersed in her stream of love. This was the apartment I bought for her. Dew said, you are the kind of man who best draws girls' eyeballs. Her words suddenly reminded me of my wife. When we were just married, my wife said, Men like you, once successful, will be very attractive to girls. Thinking of this, I became somewhat hesitant. I knew I had betrayed my wife. But I couldn't help doing so. I moved Dew's hands aside and said you go to select some furniture, O.K.? I've got something to do in the company. Obviously she was unhappy, because I had promised to do it together with her. At the moment, the idea of divorce became clearer in my mind although it used to be something impossible to me. However, I found it rather difficult to tell my wife about it. No matter how mildly I mentioned it to her, she would be deeply hurt. Honestly, she was a good wife. Every evening she was busy preparing dinner. I was sitting in front of the TV. The dinner was ready soon. Then we watched TV together. Or, I was lounging before the computer, visualizing Dew's body. This was the means of my entertainment. One day I said to her in a slightly joking way, suppose we divorce, what will you do? She stared at me for a few seconds without a word. Apparently she believed that divorce was something too far away from her. I couldn't> imagine how she would react once she got to know I was serious. When my wife went to my office, Dew had just stepped out. Almost all the staff looked at my wife with a sympathetic eye> and tried to hide something while talking to her. She seemed to have got some hint. She gently smiled at my subordinates. But I read some hurt in her eyes. Once again, Dew said to me, He Ning, divorce her, O.K.? Then we live together. I nodded. I knew I could not hesitate any more. When my wife served the last dish, I held her hand. I've got something to tell you, I said. She sat down and ate quietly. Again I observed the hurt in her eyes. Suddenly I didn't know how to open my mouth. But I had to let her know what I was thinking. I want a divorce. I raised the serious topic calmly. She didn't seem to be annoyed by my words, instead she asked me softly, why? I'm serious. I avoided her question. This so-called answer made her angry. She threw away the chopsticks and shouted at me, you are not a man! That night, we didn't talk to each other. She was weeping. I knew she wanted to find out what had happened to our marriage. But I could hardly give her a satisfactory answer, because my heart had gone to Dew. With a deep sense of guilt, I drafted a divorce agreement which stated that she could own our house, our car, and 30% stake of my company. She glanced at it and then tore it into pieces. I felt a pain in my heart. The woman who had been living ten years with me would become a stranger one day. But I could not take back what I had said. Finally she cried loudly in front of me, which was what I had expected to see. To me her cry was actually a kind of release. The idea of divorce which had obsessed me for several weeks seemed to be firmer and clearer. Late that night, I came back home after entertaining my clients. I saw her writing something at the table. I fall asleep fast. When I woke up, I found she was still there. I turned over and was asleep again. She brought up her divorce conditions: she didn't want anything from me, but I was supposed to give her one month s time before divorce, and in the month's time we must live as normal a life as possible. Her reason was simple: our son would finish his summer vacation a month later and she didn't want him to see our marriage was broken. She passed me the agreement she drafted, and then asked me, He Ning, do you still remember how I entered our bridal room on the wedding day? This question suddenly brought back all those wonderful memories to me. I nodded and said, I remember. You carried me in your arms, she continued, so, I have a requirement, that is, you carry me out in your arms on the day when we divorce. From now to the end of this month, you must carry me out from the bedroom to the door every morning. I accepted with a smile. I knew she missed those sweet days and wished to end her marriage romantically. I told Dew about my wife s divorce conditions.She laughed loudly and thought it was absurd. No matter what tricks she does, she has to face the result of divorce, she said scornfully. Her words more or less made me feel uncomfortable. My wife and I hadn't had any body contact since my divorce intention was explicitly expressed. We even treated each other as a stranger. So when I carried her out on the first day, we both appeared clumsy. Our son clapped behind us, daddy is holding mummy in his arms. His words brought me a sense of pain. From the bedroom to the sitting room, then to the door, I walked over ten meters with her in my arms. She closed her eyes and said softly, Let us start from today, don't tell our son. I nodded, feeling somewhat upset. I put her down outside the door. She went to wait for a bus, I drove to the office. On the second day, both of us acted much more easily. She leaned on my chest. We were so close that I could smell the fragrance of her blouse. I realized that I hadn't looked at this intimate woman carefully for a long time. I found she was not young any more. There were some fine wrinkles on her face. On the third day, she whispered to me, the outside garden is being demolished. Be careful when you pass there. On the fourth day, when I lifted her up, I seemed to feel that we were still an intimate couple and I was holding my sweetheart in my arms. The visualization of Dew became vague. On the fifth and sixth day, she kept reminding me something, such as, where she put the ironed shirts, I should be careful while cooking, etc. I nodded. The sense of intimacy was even stronger. I didn't tell Dew about this. I felt it was easier to carry her. Perhaps the everyday workout made me stronger. I said to her, It seems not difficult to carry you now. She was picking her dresses. I was waiting to carry her out. She tried quite a few but could not find a suitable one. Then she sighed, all my dresses have grown bigger. I smiled. But I suddenly realized that it was because she was thinner that I could carry her more easily, not because I was stronger. I knew she had buried all the bitterness in her heart. Again, I felt a sense of pain. Subconsciously I reached out a hand to touch her head. Our son came in at the moment. Dad, it's time to carry mum out. He said. To him, seeing his father carrying his mother out had been an essential part of his life. She gestured our son to come closer and hugged him tightly. I turned my face because I was afraid I would change my mind at the last minute. I held her in my arms, walking from the bedroom, through the sitting room, to the hallway. Her hand surrounded my neck softly and naturally. I held her body tightly, as if we came back to our wedding day. But her much lighter weight made me sad. On the last day, when I held her in my arms I could hardly move a step. Our son had gone to school. She said, actually I hope you will hold me in your arms until we are old. I held her tightly and said, both you and I didn't notice that our life lacked intimacy. I jumped out of the car swiftly without locking the door. I was afraid any delay would make me change my decision. I walked upstairs. Dew opened the door. I said to her, Sorry, Dew, I won't divorce. I'm serious. She looked at me, astonished. The she touched my forehead. You got no fever. She said. I moved her hand off my head. Sorry, Dew, I said, I can only say sorry to you, I won't divorce. My marriage life was boring probably because she and I didn't value the details of life, not because we didn't love each other any more. Now I understand that since I carried her into the home, she gave birth to our child, I am supposed to hold her until I am old. So I have to say sorry to you. Dew seemed to suddenly wake up. She gave me a loud slap and then slammed the door and burst into tears. I walked downstairs and drove to the office. When I passed the floral shop on the way, I ordered a bouquet for my wife which was her favorite. The salesgirl asked me what to write on the card. I smiled and wrote, I'll carry you out every morning until we are old.  |
.gif){kind=small}
|
|
